Oer-Hollands en niet van de verjaardagen weg te slaan. En ook bij de Bonte Zebra bakken ze aardig wat appeltaartjes per dag die als zoete broodjes over de toonbank gaan. Omdat ik zelf niet de sterkste ben in het bakken van taarten, ging ik langs bij De Bonte Zebra in Vlaardingen. Zij hadden deze dag meerdere taarten gebakken. Met volle enthousiasme zijn ze aan des lag gegaan. En de medewerkers zetten hun grootste lach op voor de foto.
AppeltaartVers uit de ovenAan tafelFoodfotoshoot door Kevinaandekook.nl voor De Bonte Zebra, Vlaardingen
Dit jaar bestaat de lunchroom De Bonte Zebra 10 jaar. Eigenaar Judith staat dag in en dag uit samen met haar team voor diverse gasten te koken. Haar teamleden bestaan uit een vaste groep medewerkers met een verstandelijke of lichamelijke beperking.
De lunchroom bevindt zich in Vlaardingen en biedt dagelijks lunch, high tea of een kop koffie met een huisgebakken Ijzerkoekje.
De gastheren en gastvrouwen van de lunchroom ontvangen je met open armen en veel positieve energie. Ze denken immers niet in zwart of wit, maar in mogelijkheden!
Iced teaBuiten op het terrasKoffie met een IjzerkoekjeZalm-Carpaccio duoGeitenkaassaladeFoodfotoshoot door Kevinaandekook.nl voor De Bonte Zebra, Vlaardingen
Het recept van de appeltaart? Die heb ik niet gekregen 😉. Ik beveel je aan daar zeker eens de appeltaart te proeven.
Wil je zelf een appeltaart bakken? Hieronder enkele links met inspiratie voor het bakken van een heerlijke appeltaart.
Op sommige momenten ontmoet je mensen, die met hun verhaal indruk maken. Je zou zeggen; het zou toch over de suikerbiet gaan? Dat klopt, lees rustig verder! Het recept van borstplaat? Die staat onderaan dit bericht!
Jive De Jive is een Latijns-Amerikaanse dans, en alleen al doordat diegene mij met volle enthousiasme vertelde dat ze dat vroeger deed, bracht al een glimlach op haar gezicht. Ze is 87 was en staat nog vol in het leven. Het feit dat met al die energie zij bij mij ook een glimlach op mijn gezicht toverde is onbetaalbaar.
Overzees Het was goed toeven begreep ik. Jarenlang was hij steward binnen de scheepvaart, waarin met de mammoettanker olie vervoerde. Hij stak zijn duim op en gaf aan dat hij geweldige landen had gezien. Japan, China. Hij vatte het samen in één woord: “Fantastisch!”. Hij zat destijds meer op de oceaan zat dan thuis. Toch voelde hij – en dat liet hij blijken – zich een rasechte Rotterdammer.
Kattenkwaad Ik raakte aan de praat en vroeg hem wat hij deed. Hij deed nog kleine klusjes. Een stopcontact repareren of een gat boren. Hij vertelde over zijn boek. En ik als boekenlezer vroeg hem waarover het boek ging. Ik gaf aan dat ik in januari naar Auschwitz ga. Ik wilde het graag lezen. Hij haalde het boek en deelde het mij. Het boek ging over zijn ervaringen als 3 tot 8 jarige ten tijde van de oorlog in Vlaardingen. Met een traan in mijn oog, sloeg ik het boek na een ruk lezen dicht. De herkenbaarheid in de locaties, de kwajongens streken en de spanning die hij beschreef kon ik voelen.
Borstplaat twee varianten (koffiemokka en room), fotografie door Kevin.
Het boek beschreef de plekken, de plekken in Vlaardingen waar ik nog steeds kom. Het beschreef wat er toen wel – of niet – gegeten werd. Van het stelen, tot smokkelen en verzamelen tussen de soldaten en gevaren door, was het Zweeds Wittebrood, het brood van de bakker, borstplaat en vanille vla met bessesap wat bij mij bleef hangen. Ik ben gaan zoeken naar de recepten van deze producten en heb ze uitgeprobeerd en gemaakt. Dit keer Borstplaat.
Het boek ‘Gestolen Jeugd’ van Cornelis J. Dobbelstein. Hij schreef het op 65 jarige leeftijd. Hij benoemt het als geen hoogstaande literatuur, maar een waarheidsgetrouw verhaal van de realiteit van een jongen tijdens de oorlog. Een autobiografie van 60 pagina’s. Interesse in het boek? Koop hem bij de Bruna in Vlaardingen (de Loper) of bij Post Scriptum in Schiedam (Spaland). (Rectificatie: de eerdere link, is verwijderd aangezien deze partij frauduleus is).
Suikerbiet
Het is één van de meest verbouwde producten in Nederland. Net als tarwe en aardappelen is het een belangrijk product. Het zijn feitelijk basisproducten voor de productie van heel veel gerechten en componenten.
Foto van Pexels
In het boek van Cornelis werd genoemd dat hij van suikerbiet stroop maakte en dat borstplaat gemaakt door zijn oom een heel bijzonder plekje heeft voor hem. Dit zorgde ervoor dat ik zelf ging onderzoeken hoe dit product gemaakt werd.
In de tijd van de oorlog en de Hongerwinter waren suikerbiet, aardappelschillen en bloembollen het enige wat nog gegeten werd. Als het er al was.
Borstplaat bestaat voor bijna 90 procent uit suiker. Dus geniet met mate! Tegenwoordig is het een lekkernij dat o.a. gedeeld wordt met Sinterklaas. Vroeger was suiker een luxe product en was borstplaat een middel tegen het hoesten. Vandaar het woord Borst. Plaat komt vanuit het feit dat het mengsel werd gegoten op platen, om daarna uit te steken.
Borstplaat met koffiesmaak, fotografie door Kevin
Borstplaat
180 mililiter slagroom (ongezoet)
30 mililiter water
300 gram kristalsuiker
150 gram basterdsuiker
150 gran poedersuiker
Toevoegingen:
Eventueel een klein beetje citroensap.
Een vanillestokje maakt de smaak nog romiger.
Ik heb zelf een ingekookte espresso toegevoegd aan de helft van het mengsel.
Bereiding
Meng de room met alle suiker (eventueel vanille/citroensap) behalve de poedersuiker.
Meng goed door en breng aan de kook.
Met een temperatuurmeter kun je exact meten wanneer de 116 graden Celsius is bereikt. Niet in huis? Houd circa 7 minuten aan.
Haal van het vuur en voeg de poedersuiker toe en meng grondig. Dit brengt de temperatuur naar beneden en de structuur naar wens.
Bij het afkoelen komt er een moment dat je ziet dat het wat dikker (kouder) wordt. Gebruik diverse vormen op een plaat met bakpapier en vul deze vormen. Je kunt ook een hele plaat uitsmeren en de vormen later uitsteken.
Let op!!
Als het kookt dan zullen de bubbels/het schuim hoog komen, gebruik een hoge pan. 1/5 deel mengsel t.o.v. de pan. En dit mengsel is erg heet. De caramelisatie komt tot temperaturen 170+ graden.
Ijzerkoekjes zijn koekjes gemaakt van het recept van Daatje de Koe (1813-1915) met het bloem en mix van de Aeolus Molen. Daatje de Koe had een eigen kruidenierszaakje ter hoogte van de Peperstraat en de Hoogstraat in Vlaardingen (bron: Aeolus Molenwinkel).
Ik herinner mij nog goed dat ik hoog op de molen stond met uitzicht over Vlaardingen Ambacht. Wat een pracht. Vanaf de molen zie je de begraafplaats Emaus, het Buizengat en de wijk Ambacht. Zowel mijn opa en oma van mijn stiefvader als van mijn moeder woonden in Molenzicht. Deze ouderenflat stond recht tegenover de molen in het deel Ambacht. Altijd wanneer ik langs de molen naar huis, de stad of school fietste en de wieken van de molen draaide, wist ik dat mijn opa en oma thuis waren. Of het nu waar was of niet, het was de gedachte die bij mij leefde: “Draaien de wieken, dan zijn de opa’s en oma’s thuis”. Mijn opa en oma woonde heel hoog in de flat en zelfs vanaf daar konden ze mij zien fietsen. Ze zwaaiden altijd.
Gemaakt door Kevin aan de Kook
Mij werd altijd verteld dat de ijzerkoekjes gebruikt werden om tol te betalen. Tol om van Ambacht naar Centrum te komen. Over de molen heb ik zelfs in mijn basisschooltijd een werkstuk geschreven. Vlaardingen en Vlaardingen Ambacht zijn niet altijd één geweest.
Ik las het ook terug op Vlaardingen24. Mijn opa en oma meende mij te vertellen dat soms de tol betaald werd met een ijzerkoekje. Of het nu waar is of niet. Het verhaal vind ik geweldig en tot op de dag van vandaag kun je bloem, ijzerkoekjesmix, de ijzerkoekjesvorm en een ijzerkoekjesbakplaat halen in de Aeolus molenwinkel.
De molen is een prachtig en ingenieus apparaat, en een voorloper van veel technische snufjes die tegenwoordig in de (productie)keukens worden gebruikt. De vijzel zal mogelijkerwijs weer een voorloper zijn van de molen. Het meel wordt in een molen langs een molensteen gehaald en enkele keren per jaar mag je zelfs een kijkje nemen in de molen.
Om mijn gedachten en verhaal om te zetten tot een geheel, schrijf en teken ik graag mijn concepten en projecten uit en breng ik mijn gedachten graag op beeld, zoals met deze foto. Ook help ik daar anderen mee in mijn dagdagelijks werk of voor bedrijven zodat hetgeen zij voor ogen hebben ook daadwerkelijk op tafel komt.
Net als de beroepen: kok, kelner, sommelier, gastheer en gastvrouw is het beroep molenaar ook een prachtig en intensief vak.
De eindfoto is dan ook het resultaat dat ik graag opdraag aan de opa’s en oma’s en de molenaars!
De challenge Cinnamon (kaneel) & All things nice heeft mij deze foto doen maken. Ik fietste samen met mijn zoon naar de molen om de aloude ijzerkoekjesmix te kopen. Ik heb nog nooit eerder de ijzerkoekjes zelf gebakken. Het gietijzeren plaatje kon destijds niet op inductie. Maar nu wel. De mooie herinnering van het ijzerkoekje, de molen en de route van de molen brengen bij mij verschillende positieve emoties teweeg. Een traantje van vreugde is dan ook niet ver.
Kneed de mix goed. Verpak in een plastic folie en laat een uur rusten in de koelkast. Kneed het deeg opnieuw en rol het uit in een dikte van 6a7 mm. Steek de koekjes uit en plaats op aluminiumfolie. Leg tussen de koekjes aluminiumfolie en plaats de koekjes weer in de koelkast voor een uur. Verhit het gietijzeren plaatje en bak het deeg kort 1 minuut om en om op middelhoge hitte (inductie of gas).
Wil je zelf de ijzerkoekjes bakken? Haal dan via www.aeolus.nl de ijzerkoekjesmix en bestel het gietijzeren plaatje. Nog leuker is de mix zelf te halen in het Aeolus molenwinkeltje.
Gemaakt door Kevin aan de Kook
Recept met eigen mix
300 gram patent bloem
175 roomboter
150 kristalsuiker
50 gram bruine basterdsuiker
1-2 el water of melk
2 gram zout
2 tl kaneel
Bereiding
1. Laat de roomboter op kamertemperatuur komen.
2. Meng de suikers, bloem, zout, kaneel, water/melk en roomboter tot een deeg.
3. Rol het deeg uit (0,5 cm) en gebruik een ijzerkoekjesvorm om de ijzerkoekjes uit te snijden.
4. Plaats de ijzerkoekjes op bakpapier en gebruik laagjes om de ijzerkoekjes te stapelen. Plaats 1 uur in de koeling.
5. Verwarm de ijzerkoekjesplaat op middelhoog vuur. Draai vervolgens het vuur even iets terug.
6. Bak de ijzerkoekjes om en om circa 2-3 minuten. Laat ze afkoelen op een rooster.
The Cinnamon Spice & All things nice challenge inspired me to take this photo. I cycled with my son to the mill to buy the traditional iron cookie mix. I have never baked the iron cookies myself before. The cast iron plate couldn’t be used on induction in the past, but now it can. The memories of the iron cookie, the mill, and the route to the mill evoke various positive emotions in me. A tear of joy is not far away.
The challenge Cinnamon Spice & All things nice is a challenge created by Kimberly Espinel.
We gebruiken cookies om je ervaring op onze site te verbeteren. Door onze site te gebruiken geef je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.
Cookie voorkeuren
Beheer je cookie voorkeuren hieronder:
Naam
Beschrijving
Duur
Cookie voorkeuren
Deze cookie wordt gebruikt om de cookie instemmingsvoorkeuren van de gebruiker op te slaan.
30 days
Cookies voor statistieken verzamelen anoniem informatie. Deze informatie helpt ons te begrijpen hoe bezoekers onze site gebruiken.
Essentiële cookies maken basisfuncties mogelijk en zijn noodzakelijk voor het goed functioneren van de site.
Marketing cookies worden gebruikt om bezoekers van sites te volgen. De bedoeling is om advertenties weer te geven die relevant en aantrekkelijk zijn voor de individuele gebruiker.
Cookies voor statistieken verzamelen anoniem informatie. Deze informatie helpt ons te begrijpen hoe bezoekers onze site gebruiken.
