Tag: keuken

  • Gember-honingkoek

    Gember-honingkoek

    Dit recept is geïnspireerd op het recept uit de Bakatlas van Rutger Broekman. Het glazuur is gemaakt van de gemberhoning van Holland and Barrett en met een vleugje kaneel duw je de koek nog een herfst-winters hoekje in. Zie ook het tweede recept waarbij de 5-spices is gebruikt en een jam van bosvruchten en peper voor het glazuur. Gember wordt veelal gezien als een gezond product. Je kunt van gember ook thee zetten en het is een heerlijke toevoeging in Oosterse gerechten.

    Foto door Kevin Kap, 29-5-2025

    Ingrediënten

    voor de gemberhoningkoek

    150 gram boter (kamertemperatuur)

    60 gram suiker

    30 gram gemberhoning

    1/4 tl zout

    225 gram bloem

    1 tl bakpoeder

    Glazuur

    60 gram boter

    60 gram gemberhoning

    200 gram poedersuiker

    1/2 el gemberpoeder

    Bereiding

    Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius.

    Gebruik een bakvorm van circa 25×25 cm. Iets kleiner of groter kan, maar daarmee wordt de gemberhoning-koek hoger of lager en zal ook de baktijd wijzigen.

    Gebruik een beetje boter om de bakvorm in te vetten. En bekleed met bakpapier.

    Voeg de boter, suiker, gemberhoning, zout, bloem en gemberpoeder toe en kneed of met de hand of met de mixer tot een deeg.

    Druk het deeg in de bakvorm. Prik gaatjes in het deeg. Bak de koek in 25 minuten. Laat goed afkoelen.

    Glazuur gemberhoning

    60 gram boter

    60 gram gemberhoning (of jamvariant)

    200 gram poedersuiker

    1 el gemberpoeder (of 1 el 5spices, 1 el kaneel, 0,5 el kardemom)

    Smelt de boter in de pan. Voeg de gemberhoning en poedersuiker en de specerijen toe. Meng goed tot een gladde caramel.

    Smeer het mengsel op de afgekoelde koek. Zet de koel met het mengsel in de koeling. Snijd in de vorm die je wenst.

    Foto door Kevin Kap

    Kooptip! Bron basisrecept: de Bakatlas, Rutger van den Broek

    1e publicatie 22 december 2024. Aanpassing: foto’s toegevoegd op 29 mei.

  • Is kok zijn nog sexy?

    Is kok zijn nog sexy?

    Op 13 juni heb ik mijn kijk op het koksvak gedeeld met de leden van de VKGE. Het vakmanschap zoals ik dat zie en waarom ik dat belangrijk vind!

    Het vak koken en de beroepsgroep van koks hebben de afgelopen jaren grote klappen gekregen. En in de zorg hebben wij het vak ook niet altijd interessanter gemaakt. Ook de aanwas en beschikbaarheid van koks is enorm gedaald en de daardoor ontstane verschraling en versimpeling van menu’s, keukens en werkwijzen hebben hun impact.

    Een kok zijn – zeker in de zorg – is dan ook niet echt sexy.. toch?  Want tsja.. de doorgekookte maaltijden, ziekenhuiseten, laffe smaken en zoutloze gerechten. Of nog een vervelendere invalshoek; de zorg is het eindstation voor horecakoks. Allemaal stigma’s die ik helaas in de afgelopen 10 jaren in onvoldoende mate heb zien veranderen. 

    Kok zijn in de zorg is ingewikkelder dan men denkt. Er wordt heel specifiek gekookt op dieet, op advies van de arts of diëtist, volgens richtlijnen, schijf van vijf en afhankelijk van ziektebeeld. Dat is anders dan koken in de horeca. Wil je koken op doelgroep of patiëntniveau dan heb je vakkundige mensen nodig. Patiënten zijn ook ziek, hebben niet altijd smaak en krijgen een maaltijd voorgeschoteld die anders is dan thuis. Het betreft precisie, zorgvuldigheid, werken met smaken, texturen, goede ingrediënten en een zorgvuldige opmaak. Althans zo zou men er naar moeten kijken. Daar ligt de meerwaarde! 

    In veel onderzoeken is helder dat welvaartsziekten, het klimaat en de algemene gezondheid indirect of direct te linken zijn aan de menselijke eetpatronen. Ook is er veel beweging in de zorg op het gebied van voeding. 

    En ik wordt blij van de ontwikkelingen van collega ziekenhuizen die dag in en dag uit koken uit eigen keuken of die weer een keuken aan het bouwen zijn. En als dat geen optie is, dat de organisaties de samenwerking met de leveranciers verstevigen, er kritisch wordt gesproken over het aanbod, herkomst en kwaliteit. Ook daar werken koks. 

    De vraag werd aan mij gesteld of een naamsverandering zou kunnen helpen om de kok een beter podium te geven.
    ”Nee. Vind ik niet!”. Het gebruik van namen is cruciaal. Een gevoel of nare bijsmaak komt niet door de naam, maar wat wij en anderen met de naam doen en er (bij voorbaat al) van vinden. 

    Bij de VKGE kreeg ik het podium en dank hiervoor. Wij – facilitair managers, leveranciers, koks, teamleiders – hebben en kunnen invloed hebben met eten en drinken. Daarom strijd ik voor het koksvak en het vakmanschap.

    Bron: LinkedIN post Kevin Kap

  • Kooktechnieken

    Kooktechnieken

    Wat lees je hier? Als jij wilt weten welke kooktechnieken er zijn, hoe je je deze eigen kan maken en hoe belangrijk het is om hier kennis van te hebben! Lees dan verder!

    Als kok of beginnend (amateur)kok is het een hele uitdaging om alle handelingen, technieken en vaardigheden eigen te maken. En de enige manier om dit te doen is dan ook door deze technieken één voor één te leren.

    Er wordt onderscheid gemaakt tussen basishandelingen en basiskooktechnieken. Zelf vind ik dat minder belangrijk en denk ik dat het vooral goed is om te termen te leren kennen. Hieronder een overzicht van veelvoorkomende handelingen.

    Snijden – Julienne, Brunoise en Chinoise
    Hakken – Peterselie (met hakmes, bijl of koksmes)
    Wassen – Producten wassen en ontdoen mooi van zand en vuil
    Plukken – Het plukken van sla of juist de nerf uit de sla verwijderen
    Schillen – Het verwijderen van de schil van bijvoorbeeld een aardappel (met een dunschiller)
    Snipperen – Het klein snijden
    Aanmaken – Vermengen van een product met bijvoorbeeld azijn of olie.
    Spuiten – Met een spuitzak room/slagroom of een ander luchtig product opspuiten
    Opkloppen – Room opkloppen met een garde tot slagroom
    Roeren – Het heen en weer bewegen in een kom, schaal of pan met een lepel
    Paneren – Een product omhullen met eigeel/eiwit en paneermeel
    Verhitten – Gebruiken van hitte/warmte om een product te garen/bereiden
    Afwegen – Gewicht in beeld brengen
    Smelten – Boter en vet smelten
    Uitrollen – Deeg uitrollen

    Voor een verdere verdieping zijn er ook nog technieken. Het grote verschil hierin is het feit dat er met technieken veelal materiaal aan ten pas komt dat op een kookplaat/inductieplaat, oven, magnetron of grill kan worden geplaatst om te verhitten. Je komt dan bij de volgende kooktechnieken:

    Blancheren – Het koken van voedingsmiddel in water, waaraan in de regel zout is toegevoegd
    Pocheren – Het tegen de kook aan verwarmen van een voedingsmiddel (net onder het kookpunt)
    Koken – Het in water gaar maken van voedingsmiddelen. 2 methoden: Warm en koud opzetten
    Stomen – Met stoom garen van voedingsmiddelen vanuit een pan of onder druk
    Frituren – In olie of vet garen van voedingsmiddelen met hoge temperaturen (160-180 graden Celsius)
    Sauteren – In een pan garen/bakken van voedingsmiddelen met hoge temperaturen (160-180 graden Celsius)
    Grilleren – Het dichtschroeien van bijvoorbeeld vlees of vis waarbij een stevige buitenlaag wordt gevormd.
    Gratineren – Voedingsmiddelen met broodkruim, paneermeel of geraspte kaas garen in bijvoorbeeld oven om te komen tot een krokante korst.
    Bakken (oven) – Het in een oven verhitten van producten, meestal zonder toevoeging van vet of vocht.
    Braden – Het in de oven braden, aan het spit, van bijvoorbeeld een hele kip
    Stoven – Garen van vis, vlees, gevogelte, groente of fruit met deksel in eigen vocht met toevoeging van olie, vet of boter.

  • Koken is niets nieuws, en vooral heel oud

    Koken is niets nieuws, en vooral heel oud

    Wat lees je hier? Een introductie als je meer wilt weten over eten en eten als noodzaak naar koken als een kunst.

    Iedereen groeit op met eten en drinken. Het is immers een brandstof. Van uitgebreide bereiding was in het verre verleden geen sprake. Toch is een bereiding al snel een handeling die je doet met een product om deze goed te kunnen verteren. Pas vanaf het moment dat de mens vuur kon maken, at de mens niet alleen om de honger te stillen, maar ook voor het plezier.

    Velen denken dat Frankrijk de grondlegger is van goed eten. Toch wil ik daar in dit stuk zelf een nuance in brengen, veel boeken omschrijven de Franse keuken als een zeer belangrijke keuken. Dat komt onder ander doordat de Franse keuken in 1973 is gestart met de Nouvelle Cuisine. In een tijd van voorspoed (na alle oorlogen), groei en ontwikkeling van de gewone man-vrouw, ontstond ook de gelegenheid om kennis te maken met de ‘verfijnde kookkunst’, maar dan met een kleinere portemonnee. Meer en meer mensen konden in aanraking komen met ieder zijn of haar kookkunst op bezoek of in een restaurant. En toevalligerwijs in deze tijd, waren dit met name Franse chefs waaronder Escoffier, Point, Bocuse en Troisgros.

    Getty Images (Wanessa-P)

    De (verfijnde) kookkunst is al ontstaan in het Oosten. Vanuit Perzie is de zogenaamde verfijnde kookkunst overgekomen naar Europa, Griekenland en daarna Italie. Één van de eerste geschreven recepten werden verwerkt in het kookboek ”Apicius” genaamd. Dit kookboek, gepubliceerd door een romein, is van 400 na Christus. Alleen na het vallen van het Romeinse Rijk is er weinig overgebleven van deze kookkunst.

    In Italie is rond 1400 (vele jaren later) meer aandacht voor de kunst van het koken. In de tijd van Marco Polo is de Italiaanse ‘smaak’ ontstaan. Specerijen en recepten uit het Verre Oosten werden meegenomen door Marco Polo. In 1570 is het kookboek ”Opera” ontstaan. Koude gerechten, suikergoed, gelatine en vet of kristalijs werden onderdeel van dit boek. En Italië brengt na een huwelijk de Italiaanse keuken naar Frankrijk in de hogere koninklijke geledingen. De Franse filosoof Montaigne heeft de etiquette en tafelaankleding meegenomen naar Frankrijk. Toch is er ook rond 1600 nog veel gedoe rondom de tafel. Wie mag wel en wie mag niet aan tafel. Gaan de adel en het gewone volk gezamenlijk aan tafel of leidt dit alleen tot gedoe. De haute cuisine ontstond. In de jaren rond en voorbij 1700 zorgden de verschillende koningen van Frankrijk ervoor dat niemand meer om de Franse keuken heen kon. De eerste restaurants worden in Parijs geopend en de chefs in Frankrijk kregen aanzien. Kookkunst voor diegenen die verfijnde kookkunsten kunnen betalen. Ondanks dat ook deze chefs hun ervaring veelal buiten Frankrijk hun ervaring hebben opgedaan, is hiermee de Franse keuken tot een hoogtepunt gekomen.

    Daarna ontstond zoals genoemd de Nouvelle Cuisine, dat ook Nederland heeft beïnvloed. Doch mijn inziens beperkt en met weinig allure. In de praktijk zie je nu vooral terug dat keukens en restaurants worstelen. Personeel is onvoldoende beschikbaar, onvoldoende geschoold en het aanbod verschraald. Diverse restaurants bieden dezelfde type gerechten aan, die in een handomdraai door niet geschoolde koks kunnen worden uitgeserveerd. Deze verschraling van eten en drinken, met name in Nederland, zal de komende jaren zijn verdere weerslag geven op de eet- en drinkcultuur.

    Geraadpleegde bronnen: Pauli’s, E. (1990). Complete leerboek voor de keuken. Wikipedia-bijdragers. (2024, 12 januari). Kookboek van Apicius. Wikipedia. https://nl.wikipedia.org/wiki/Kookboek_van_Apicius. Wikipedia-bijdragers. (2023, 24 november). Marco Polo. Wikipedia. https://nl.wikipedia.org/wiki/Marco_Polo

© 2023-2025 Kevinaandekook.nl - Mail: info@kevinaandekook.nl.