Dus nee, appelmoes (100%) is niet ongezond. Hij mag op tafel. Alleen niet elke dag.
Als je 101 jaar oud bent, kun je je afvragen of het weglaten van appelmoes nog veel verschil maakt. Deze generatie is opgegroeid met vaste patronen aan tafel: aardappelen, groenten en een klein stukje vlees. Porties waren bescheiden, simpelweg omdat er minder beschikbaar was. De emotie is dan ook begrijpelijk.
Onderzoeken laten zien dat de vleesconsumptie pas na 1950 écht is gaan stijgen. Deze ouderen hebben dus in hun vormende jaren vooral ‘’plantaardig’’ gegeten, en dat eetpatroon zit diep verankerd. Twee derde van de samenstelling waren aardappelen en groenten (66%).
Eten en drinken zijn sterk emotioneel. Het raakt aan gewoontes, herinneringen en het gevoel. Daarom is het logisch dat veranderingen — zeker in een verpleeghuis — emoties losmaken. De doelgroep in de ouderenzorg bestaat vooral uit mensen geboren tussen 1930 en 1950. Zij zijn gewend aan zuinigheid en eenvoudige, herkenbare producten. Appelmoes hoorde daarbij, vaak zelfgemaakt of uit een glazen pot, niet uit een disposable verpakking.
De grootste uitdaging is de balans vinden tussen gezond, een duurzaam en smaakvol aanbod. Het is namelijk in de praktijk dat deze drie thema’s elkaar nog wel eens in de weg kunnen zitten. Duurzaam is niet altijd smaakvol, en smaakvol is niet altijd gezond (of duurzaam). Daarnaast is smaakvol, of beter gezegd lekker, dé manier om eten gegeten te krijgen.
De verandering van het aanbod op zichzelf is goed. Dat er nu kritisch wordt gekeken naar het gebruik van disposables is positief. Ook het streven naar gezonder aanbod eten en drinken is logisch. De Richtlijnen Gezonde Voeding zijn de afgelopen jaren wel degelijk gewijzigd na nieuwe inzichten. De impact daarvan verschilt wel per leeftijdsgroep: voor de jongere ouderen ligt de nadruk op eiwitrijke producten, terwijl bij de 80-plussers de gezondheidswinst kleiner is, maar er nog steeds impact gemaakt kan worden.
Appelmoes past als 100% appel prima binnen een gezond en plantaardig menu, maar dan als weekkeuze.
Hoe doen we dit dan (niet) in de praktijk?
“Zet een pot appelmoes op tafel, vink af wie zijn weekkeuze al gehad heeft — en hopen dat ’ie niet over datum gaat. Gastvrij, toch? 😉”
Mijn oma zij vroeger ook: ”Overal waar te voor staat…”
Verdere bronnen:
https://research.wur.nl/en/publications/vleesconsumptie-per-hoofd-van-de-bevolking-in-nederland-2005-2024/?utm_source=copilot.com
https://www.voedselgeschiedenis.nl/voedselgeschiedenis-van-nederland/
Link naar Huisgemaakte appelmoes (niet 100%)
Geef een reactie