Misschien doet het je denken aan rösti. Ook hier zit ui en geraspte aardappel in. Deze wordt dan wel volledig gefrituurd al verschilt dat ook per recept. Je kan varieren met bijvoorbeeld kaas of kruiden zoals majorein of rozemarijn.
De aardappel werd in de 16e eeuw populair. En om de aardappel wat meer smaak te geven is er in de eeuwen daarna een makkelijk, relatief goedkoop en voedzaam product gemaakt.
Andere alternatieven die lijken op deze bereiding zijn de Rösti (Zwitserland), Draniki (Wit-Rusland), Latkes (Joods) of Deruny (Oekraïne).
Gebakken Placki Ziemniaczane, foto Kevin Kap
Het recept is hieronder uitgewerkt en de foodfoto liegt er niet om. De eenvoud en de krokantheid is wel echt een glimlach waard. Kun je ze bewaren? Jazeker, na het bereiden kun je ze goed bewaren en in de oven opwarmen.
Ingrediënten
5 aardappelen (6-7 cm)
1 ui
40 gram bloem
2 eieren (eventueel vooraf opgeklopt)
Zure room
Peterselie
Bereiding
1. Start met het schillen, schoonmaken en raspen van de aardappel. Rasp de aardappel fijn. Hoe fijner hoe sneller gaar.
2. Laat de geraspte aardappel uitlekken en / of knijp deze uit, zodat er niet te veel vocht achterblijft.
3. Snijd de ui fijn. Niet groter dan de stukjes geraspte aardappel.
4. Meng de aardappel met de ui, opgeklopt ei, bloem, zout en peper.
5. Meng deze goed door en voeg als je wilt wat kaas of kruiden toe. In de Poolse Placki Ziemniaczane wordt geen kaas toegevoegd.
6. Meng ondertussen wat zure room met gehakte peterselie. Breng op smaak, plaats terug in de koelkast totdat de pannenkoekjes zijn gegaard.
7. Verwarm een pan met olie op gemiddeld temperatuur. Als de pan heet is boeg dan een schep van het mengsel toe en bak beide zijden ongneveer 4-5 minuten.
8. Je kan hem iets nagaren in de oven op 180 graden (ongeveer 10 minuten). Afhankelijk van de bite die je wenst.
9. Serveer op een bord met een dot zure room.
Tip! Bewaar tot de volgende dag! Dan zijn ze net zo of zelfs nog iets lekkerder!
De tortilla. Of voor velen bekend als wrap, vrep, wràp. Tsja. Daar kom ik later op terug.
De tortilla is dun uitgerold deeg, dat gebakken wordt in een pan of tussen een plaat. Als je het met maïs of tarwebloem maakt is het de Mexicaanse tortilla. Als je het maakt van aardappel, ei of ui dan is het de Spaanse tortilla.
De Mexicaanse tortilla is de tortilla die wij vaak als wrap kenmerken. Alleen een wrap is het kenmerkende product waarin de tortilla is gevuld met allerlei ingrediënten en daarna wordt opgerold.
Vandaag heb ik deze wrap gemaakt in combinatie en geserveerd met een hummus. Ik neem hem mee naar het Voedselbos Vlaardingen. Ik ben daar uitgenodigd voor een gezamenlijke lunch.
Tortilla met hummus. Foto door Kevin Kap
Ingrediënten
250 gram bloem (vervang 100 gram maisbloem) voor maistortillas)
7 gram gist (gedroogd)
150 ml water
25 gram boter
20 gram suiker
3 gram zout
Bereiding
Kneed de ingrediënten tot deeg en maak er een goede ronde bol van.
Laat het deeg 60 minuten rijzen, eventueel langer (voorkeur 90 minuten).
Maak van het deeg 10 kleine stukken.
Gebruik extra bloem en rol de stukken uit tot mooie dunne plakken. Doe dit één voor één, zodat je kan letten op het bakken.
Zet een pan op een gemiddeldhoge temperatuur. Vet iets in met olie (niet te veel).
Bak het deeg 2-3 minuten per zijde.
Laat rustig afkoelen, dek eventueel af met een theedoek om uitdrogen te voorkomen.
Huisgemaakte tortilla / brood uit de pan. Fotografie Kevin Kap.
Het Friandises zijn die verfijnde, kleine zoetigheden die je serveert bij koffie of als afsluiter van een diner. Dit keer de financiers. Perfect om indruk te maken zonder uren in de keuken te staan. Deze versie is elegant, eenvoudig en onweerstaanbaar lekker. Stuur hem door naar je koffiebuddy!
Een cakeje met een Franse achtergrond. Het cakeje dat ik heb gemaakt heeft nog wel enige verfijning nodig, al is het een goed begin! Het helpt ook zeker als je de juiste bakvorm in huis hebt ;).
Of het nu afkomstig is uit een ‘Financiele‘ wijk uit Parijs, lijkt op een Goudstaaf of bedacht door Franse nonnen. Als het uit Frankrijk komt heeft het al snel iets bijzonders. De laatste keren dat ik dit cakeje maakte was in Parijs (2010). In restaurant l’Orénoc.
Friandise: Financier, foto door Kevin Kap
Ingredienten
120 gram boter
40 gram bloem
80 gram amandelmeel
150 gram poedersuiker
1/2 tl zout
2 tl vanilleextract
4 eiwitten
Bereiding
Smelt de boter tot deze licht bruint. Je ziet ook de roomboter scheiden. Het heldere deel heb je nodig.
Gebruik 4 eieren en gebruik hiervan de eiwitten. Meng met de vanilleextract (2 tl).
Meng het eiwit en extract met de bloemmengsel en voeg geleidelijk de boter toe. Meng goed door.
Vet de vormpjes in. En plaats het mengsel minimaal 45 minuten – liefst veel langer – in de koelkast.
Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Vul de vormpjes en garneer met bijvoorbeeld noten. Plaats in de oven en bak 12-15 minuten. Houd in de gaten dat ze niet te bruin worden.
Ik had niet de juiste vorm voor handen en het was alweer een tijd geleden dat ik deze had gemaakt (2010 om exact te zijn) 😉 maar ze waren erg lekker! En bezig blijven!
Je kan vlees heel precies meten met een kerntemperatuur meter. Als je geen kerntemperatuurmeter bij de hand hebt, dan is ook de techniek van de muis van je duim een goede optie.
Handmatig voelen van de gaarheid Begin met het plaatsen van je duim op je wijsvinger, zet niet te veel kracht.
Duim op de wijsvinger: rare Duim op de middelvinger: medium Duim op de ringvinger: welldone
Franse benaming gaarheid rundvlees
Bleu: bijna rauw vlees. De kern is bijna rauw en nauwelijks warm. (50-55°C)
Saignant (Rare): De buitenkant is bruin, maar de binnenkant is nog rood en koel. (50-55°C)
A Point (Medium): Balans tussen roze en gaar (62-65°C)
Bien Cuit (Well Done): De binnenkant is volledig doorbakken en grijsbruin. (70-75°C)
Garing van andere dierlijke producten
Gevogelte: 72 graden Celsius (medium-well)
Vis (Rare): Kern is bijna rauw en nauwelijks warm, goed voor tonijn en zalm (55°C)
Vis (Medium): Balans tussen roze en gaar. (58°C)
Varkensvlees (Medium-Well): De binnenkant is roze, maar goed gegaard. (65-70°C)
Een goed beslag is de basis voor knapperige en luchtige gerechten. Eerst kies je de juiste bloem, zoals tarwe- of rijstebloem. Daarna voeg je een vloeistof toe, bijvoorbeeld bier, bruisend water of melk. Vervolgens komt het rijsmiddel, zoals bakpoeder of gist, dat zorgt voor extra luchtigheid. Tot slot kun je smaakmakers toevoegen, van zout en peper tot kruiden zoals peterselie of tijm. Zo ontstaat stap voor stap een beslag dat je eenvoudig kunt aanpassen aan je eigen smaak en gerecht.
Vooral de knapperigheid en luchtigheid valt in de smaak. Bovendien is beslag al eeuwen oud. Vooral bierbeslag is een krachtige beslagsoort. Het bier verdampt sneller dan water, waardoor de knapperigheid hoger is!
Rijsmiddel bakpoeder (snel), gist (luchtiger, meer tijd nodig)
Smaakmakers naast zout, peper kan ook gekozen worden voor peterselie, koriander, dragon, tijm dille, paprikapoeder, knoflookpoeder, kerriepoeder
Bierbeslag
240 ml bier
125 gram bloem
0,5 tl zout
1 tl bakpoeder
Peper naar smaak
Bereiding: Mengen, rusten (15 minuten), product in beslag, frituren.
Bruisend waterbeslag
125 gram bloem
120 ml bruisend water
0,25 tl zout
0,5 tl bakpoedwer
Peper naar smaak
Bereiding: Mengen, direct gebruiken, product in beslag, frituren.
Frituren in zonnebloemolie
Rijstebloembeslag
75 gram bloem
25 gram rijstebloem
120 ml bruisend water
1 tl bakpoeder
0,5 tl zout
Peper naar smaak
Bereiding: Mengen, rusten (15 minuten), product in beslag, frituren.
Glutenvrij beslag
150 gram glutenvrije bloem*
1 tl bakpoeder
120 ml bruisend water
0,5 tl zout
Peper naar smaak
Bereiding: Mengen, rusten (15 minuten), product in beslag, frituren. *een mix in de winkel is vaak gemengd. Omdat er veel verschillende soorten glutenvrije bloemsoorten zijn en ook anders reageren, is een goede mix van verschillende ‘bloemsoorten’ aan te bevelen. Een verkeerde verhouding geeft namelijk een taai deeg.
Om te beginnen is deze kruidige masalasoep met tomaat, ui, gember en yoghurt perfect voor koude dagen. Je geniet van een verwarmend recept vol smaak. Ten slotte is het geschikt voor elke gelegenheid, waardoor het altijd een goede keuze blijft.
Ingredienten
2 stuks witte ui
2 stuks rode ui
1 winterpeen (90 gram)
10 el masala
5 el kerrie
8 knoflooktenen
40 gram gember
1500 gram tomaten
1000 gram tomatenpassata
1 el zout
2 el wittewijnazijn
1 el sriracha hot
1200 ml bouillon
Voor de garnering
250 ml yoghurt
2 tl komijnpoeder
0,5 tl koriander (gemalen)
Bereiding van de masalasoep
Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Snijd de tomaten in vieren en verwijder de kroon en verwijder de schil van de witte uien en snijd in vieren.
Leg de witte uien en alle tomaten in een braadslede en besprenkel met olijfolie en zout. Plaats in de oven voor ongeveer 20-25 minuten. Laat de groenten niet bruin worden.
Snijd ondertussen de rode ui fijn, de wortel brunoise, plet de knoflook en hak de gember.
Voeg een goede scheut olijfolie toe aan de pan en verwarm op middelhoog vuur. Start met de wortel.
Voeg na 5-6 minuten de uien toe. Daarna de knoflook en gember. Voeg de masala en kerrie toe en bak 1a2 minuten mee.
Roer de 40 gram tomatenpuree er door.
Voeg vervolgens de tomaten en ui toe die uit de oven komt. Gaar 5 minuten langzaam mee in de pan op middel vuur. Blijf rustig roeren.
Voeg 800 ml bouillon toe aan de pan, samen met de tomatenpassata en dek de ‘soep’ af met een cartouche.
Laat ongeveer 40 minuten doorpruttelen.
Voeg vervolgens de rest van de bouillon (naar smaak en dikte) toe, de witte wijn azijn en de sriracha naar smaak.
Maak in een aparte pan een mix van de yoghurt, de komijnpoeder en korianderpoeder. Breng op smaak met zout. De yoghurt 30 minuten voor serveren uit de koeling halen.
Vervolgens mix je de volledige soep met een staafmixer glad.
Check hieronder waar ik de inspiratie vandaan heb!
Op sommige momenten ontmoet je mensen, die met hun verhaal indruk maken. Je zou zeggen; het zou toch over de suikerbiet gaan? Dat klopt, lees rustig verder! Het recept van borstplaat? Die staat onderaan dit bericht!
Jive De Jive is een Latijns-Amerikaanse dans, en alleen al doordat diegene mij met volle enthousiasme vertelde dat ze dat vroeger deed, bracht al een glimlach op haar gezicht. Ze is 87 was en staat nog vol in het leven. Het feit dat met al die energie zij bij mij ook een glimlach op mijn gezicht toverde is onbetaalbaar.
Overzees Het was goed toeven begreep ik. Jarenlang was hij steward binnen de scheepvaart, waarin met de mammoettanker olie vervoerde. Hij stak zijn duim op en gaf aan dat hij geweldige landen had gezien. Japan, China. Hij vatte het samen in één woord: “Fantastisch!”. Hij zat destijds meer op de oceaan zat dan thuis. Toch voelde hij – en dat liet hij blijken – zich een rasechte Rotterdammer.
Kattenkwaad Ik raakte aan de praat en vroeg hem wat hij deed. Hij deed nog kleine klusjes. Een stopcontact repareren of een gat boren. Hij vertelde over zijn boek. En ik als boekenlezer vroeg hem waarover het boek ging. Ik gaf aan dat ik in januari naar Auschwitz ga. Ik wilde het graag lezen. Hij haalde het boek en deelde het mij. Het boek ging over zijn ervaringen als 3 tot 8 jarige ten tijde van de oorlog in Vlaardingen. Met een traan in mijn oog, sloeg ik het boek na een ruk lezen dicht. De herkenbaarheid in de locaties, de kwajongens streken en de spanning die hij beschreef kon ik voelen.
Borstplaat twee varianten (koffiemokka en room), fotografie door Kevin.
Het boek beschreef de plekken, de plekken in Vlaardingen waar ik nog steeds kom. Het beschreef wat er toen wel – of niet – gegeten werd. Van het stelen, tot smokkelen en verzamelen tussen de soldaten en gevaren door, was het Zweeds Wittebrood, het brood van de bakker, borstplaat en vanille vla met bessesap wat bij mij bleef hangen. Ik ben gaan zoeken naar de recepten van deze producten en heb ze uitgeprobeerd en gemaakt. Dit keer Borstplaat.
Het boek ‘Gestolen Jeugd’ van Cornelis J. Dobbelstein. Hij schreef het op 65 jarige leeftijd. Hij benoemt het als geen hoogstaande literatuur, maar een waarheidsgetrouw verhaal van de realiteit van een jongen tijdens de oorlog. Een autobiografie van 60 pagina’s. Interesse in het boek? Koop hem bij de Bruna in Vlaardingen (de Loper) of bij Post Scriptum in Schiedam (Spaland). (Rectificatie: de eerdere link, is verwijderd aangezien deze partij frauduleus is).
Suikerbiet
Het is één van de meest verbouwde producten in Nederland. Net als tarwe en aardappelen is het een belangrijk product. Het zijn feitelijk basisproducten voor de productie van heel veel gerechten en componenten.
Foto van Pexels
In het boek van Cornelis werd genoemd dat hij van suikerbiet stroop maakte en dat borstplaat gemaakt door zijn oom een heel bijzonder plekje heeft voor hem. Dit zorgde ervoor dat ik zelf ging onderzoeken hoe dit product gemaakt werd.
In de tijd van de oorlog en de Hongerwinter waren suikerbiet, aardappelschillen en bloembollen het enige wat nog gegeten werd. Als het er al was.
Borstplaat bestaat voor bijna 90 procent uit suiker. Dus geniet met mate! Tegenwoordig is het een lekkernij dat o.a. gedeeld wordt met Sinterklaas. Vroeger was suiker een luxe product en was borstplaat een middel tegen het hoesten. Vandaar het woord Borst. Plaat komt vanuit het feit dat het mengsel werd gegoten op platen, om daarna uit te steken.
Borstplaat met koffiesmaak, fotografie door Kevin
Borstplaat
180 mililiter slagroom (ongezoet)
30 mililiter water
300 gram kristalsuiker
150 gram basterdsuiker
150 gran poedersuiker
Toevoegingen:
Eventueel een klein beetje citroensap.
Een vanillestokje maakt de smaak nog romiger.
Ik heb zelf een ingekookte espresso toegevoegd aan de helft van het mengsel.
Bereiding
Meng de room met alle suiker (eventueel vanille/citroensap) behalve de poedersuiker.
Meng goed door en breng aan de kook.
Met een temperatuurmeter kun je exact meten wanneer de 116 graden Celsius is bereikt. Niet in huis? Houd circa 7 minuten aan.
Haal van het vuur en voeg de poedersuiker toe en meng grondig. Dit brengt de temperatuur naar beneden en de structuur naar wens.
Bij het afkoelen komt er een moment dat je ziet dat het wat dikker (kouder) wordt. Gebruik diverse vormen op een plaat met bakpapier en vul deze vormen. Je kunt ook een hele plaat uitsmeren en de vormen later uitsteken.
Let op!!
Als het kookt dan zullen de bubbels/het schuim hoog komen, gebruik een hoge pan. 1/5 deel mengsel t.o.v. de pan. En dit mengsel is erg heet. De caramelisatie komt tot temperaturen 170+ graden.
Het beslag van deze cake kun je in verschillende vormen gieten. Of het nu de muffinmal of de ouderwetse cakemal is. De cake is heerlijk. De geur van de specerijen en de smeuïge smaak doet deze cake tijdens verschillende gelegenheden. Dit recept van de kruidcake is de basis.
Met de basis van de kruidcake, enige overgebleven vanilleroom en blauwe bessen is dit nagerecht/taartje ontstaan
Cake geschikt voor 10-12 stukjes cake of muffins.
Tip! Ideaal voor Halloween, Sinterklaas, Herfst of Kerst.
Ingrediënten
140 gram bloem
1 tl gemalen zeezout
0,5 tl bakingsoda of wijnsteenbakpoeder
1 tl gemalen kaneel
0,5 tl gemalen nootmuskaat
0,5 tl gemalen gember
0,5 tl gemalen 5-spices
230 gram suiker (of 50/50 bruine en witte suiker)
50 gram roomboter (kamertemperatuur)
1 ei (heel, 65 gram, kamertemperatuur)
125 gram pompoenpuree
60 gram melk
Bereiding
Leg de boter en het ei klaar om op kamertemperatuur te komen.
Verwarm de oven voor op 165 graden Celsius.
Gebruik een cakemal of muffinmal en wrijf of spray deze in met boter en bebloem lichtjes.
Meng de bloem, het zout, de specerijen en de bakings soda in een grote kom.
Sla in een stand mixer, de boter en de suiker op doet dit op stand middel hoog.
Indien goed gemixt glad voeg dan het ei toe. Laat deze helemaal opnemen.
Voeg vervolgens de pompoenpuree en de melk toe. Ik heb zelf de pompoenpuree gemalen, maar je kunt hem ook gemalen inkopen.
Vervolgens voeg je de bloemmix toe tot deze volledig is gemengd.
Plaats het beslag in een mal en plaats voor ongeveer 25 minuten in de oven. De cake is klaar als als er tandenstoker droog uit de oven komt door deze erin te steken en te kijken.
Pompoentaartje met vanilleroom en blauwe bes, fotografie door Kevin Kap
Door ingrediënten met een sterke smaak in water of olie te plaatsen geef je de aroma’s door aan de vloeistof. De snelheid van infuseren is afhankelijkheid van temperatuur, tijd en type product.
Type product
Tijdsduur
Vers
Lang
Gedroogd
Snel
Formaat: Groot / Grof
Lang
Formaat: Klein / Fijn
Snel
Sommige smaken worden bitter of zuur als deze te lang infuseren. Kijk bijvoorbeeld naar thee. De tijdsduur en temperatuur is dan ook erg belangrijk. Het helpt dan ook om verschillende proefjes te doen.
Proeftest thee Gebruik drie theezakjes met zwarte thee, 3 koppen met gekookt water. Een eetlepel koud water.
Plaats na het inschenken van het gekookte water in 1 kopje direct het theezakje. Wacht 1 minuut. Plaats in het 2e kopje thee het zakje. Wacht nog 1 minuut. Plaats in het 3e kopje thee het zakje en een eetlepel koud water.
Proef ieder glas na elkaar om het verschil te proeven van de tijdsduur en de temperatuur van het water.
Snelle infusie (subtiele smaak)
Klein / fijngesneden en korte tijd
Lange infusie (intens en diepe smaak)
Grof / groot en langer de tijd
Bouillon maken
Een bouillon is een uitdagendere manier van het maken van een infusie. De basis van een bouillon is het laten trekken (infuseren) van groenten zoals wortel, prei, ui en selderij. Om de rijke smaken van de groenten volledig in de soep te laten trekken is het belangrijk op laag vuur te starten en zo lang mogelijk de groenten in het water te laten trekken. Een goed ezelsbruggetje: Denk maar aan kokend water en als je dat over een groente heen giet. De groente ‘verkrampt’ en sluit. Wil je de smaken uit de groente halen, dan is het belangrijk dus te starten met koud water.
Oja! Geen deksel op de pan. Dan wordt de soep blind (troebel).
Soorten infusies die leiden tot een bouillon. – Vis (gemaakt van graten en koppen van vis) – Schaaldieren (gemaakt van garnalen, krab of kreeft) – Tuinkruiden (naast de groenten, met extra kruiden zoals peterselie, tijm en laurier – kruidenbuiltje/bouquet garni) – Groentebouillon (gemaakt van groenten zoals wortel, prei, ui en selderij) – Vleesbouillon (getrokken van rund, kalf of lamsbotten) – Kippenbouillon (getrokken van kippenbotten, licht van smaak) – Wildbouillon (getrokken van hert of fazant, intens van smaak)
Dashi Dashi is een bouillon gemaakt van zeewier (kombu) en tonijnvlokken (katsuobushi). Het is een hele sterke smaak die voorkomt in Japanse gerechten. Het bevat veel umami, die ook komt van de gedroogde ingredienten.
In de volgende vloeistoffen kun je ingrediënten infuseren.
Water
Een van de belangrijkste vloeistoffen gebruikt voor infusies.
Melk en room
Denk aan vanille of citrus voor sauzen of roomijs.
Sappen
Puur sap kun je gebruiken om specerijen, denk aan steranijs in te infuseren.
Azijnen
Sterke kruiden zoals tijm en rozemarijn kunnen infuseren in azijn.
Alcohol (zoals wijn)
In wijn kan bijvoorbeeld gewerkt worden met rozemarijnkruiden.
Olie
In olie kun je specerijen en kruiden toevoegen voor een rijke smaak.
Inspireer jezelf en probeer vooral uit! Begin klein. Denk bijvoorbeeld aan een oud jampotje, door deze te vullen met olie of azijn en rozemarijn of tijm.
We gebruiken cookies om je ervaring op onze site te verbeteren. Door onze site te gebruiken geef je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.
Cookie voorkeuren
Beheer je cookie voorkeuren hieronder:
Naam
Beschrijving
Duur
Cookie voorkeuren
Deze cookie wordt gebruikt om de cookie instemmingsvoorkeuren van de gebruiker op te slaan.
30 days
Cookies voor statistieken verzamelen anoniem informatie. Deze informatie helpt ons te begrijpen hoe bezoekers onze site gebruiken.
Essentiële cookies maken basisfuncties mogelijk en zijn noodzakelijk voor het goed functioneren van de site.
Marketing cookies worden gebruikt om bezoekers van sites te volgen. De bedoeling is om advertenties weer te geven die relevant en aantrekkelijk zijn voor de individuele gebruiker.
Cookies voor statistieken verzamelen anoniem informatie. Deze informatie helpt ons te begrijpen hoe bezoekers onze site gebruiken.
