Panna cotta

De Panna Cotta (betekenis: gekookte room) is een pudding / dessert dat vrij eenvoudig te maken is.

Je hebt nodig slagroom, suiker, vanille en gelatine. Je kan het ook met lichtere varianten van slagroom maken en met bijvoorbeeld Marsala wijn. Zelf heb ik de gelatine basic gehouden, basic en volgens de traditionele ingrediënten met verse vanille.

Om het product mooi in beeld te brengen,m gebruik ik een donkergekleurd schaaltje en een bruine ondergrond. Tip voor thuis bij een diner. Serveer het met een bolletje caramelijs op de kokosrasp.

Vegetarisch/plantaardig: Als je geen dierlijke producten wenst, kun je slagroom vervangen door haverroom en de gelatine voor agar-agar.

Foodfoto van de Panna Cotta met een crunch van caramel

Ingrediënten

750 ml slagroom (of haverroom)

50 gram poedersuiker

3 gelatineblaadjes

1 vanillepeul

Bereiding

Week de gelatine in een schaaltje koud water.

Schenk de slagroom in 2 apart pannen (beiden de helft van de totale hoeveelheid).

Halveer de vanillepeul en schraap de merg van de vanille in de slagroom van 1 van de 2 pannen.

Voeg aan diezelfde pan de poedersuiker en de vanillepeul toe. Verwarm de slagroom en meng goed door. Verwarm ondertussen de andere helft van de slagroom.

Knijp de gelatineblaadjes uit. Deze zijn soepel geworden en verwarm de andere pan nog iets door. Voeg de gelatine al roerende met een garde door de slagroom tot deze volledig opgelost is.

Roer beide inhoud van de pannen stevig door. En meng vervolgens met elkaar als de pan met gelatine net niet het kookpunt heeft bereikt.

Schenk de room in een ramekin of schaaltje naar wens en laat afkoelen. Koel volledig terug in de koelkast voor ongeveer 4 uur.

Wat suikerbiet teweegbrengt

Borstplaat

Op sommige momenten ontmoet je mensen, die met hun verhaal indruk maken. Je zou zeggen; het zou toch over de suikerbiet gaan? Dat klopt, lees rustig verder! Het recept van borstplaat? Die staat onderaan dit bericht!

Jive
De Jive is een Latijns-Amerikaanse dans, en alleen al doordat diegene mij met volle enthousiasme vertelde dat ze dat vroeger deed, bracht al een glimlach op haar gezicht. Ze is 87 was en staat nog vol in het leven. Het feit dat met al die energie zij bij mij ook een glimlach op mijn gezicht toverde is onbetaalbaar.

Overzees
Het was goed toeven begreep ik. Jarenlang was hij steward binnen de scheepvaart, waarin met de mammoettanker olie vervoerde. Hij stak zijn duim op en gaf aan dat hij geweldige landen had gezien. Japan, China. Hij vatte het samen in één woord: “Fantastisch!”. Hij zat destijds meer op de oceaan zat dan thuis. Toch voelde hij – en dat liet hij blijken – zich een rasechte Rotterdammer.

Kattenkwaad
Ik raakte aan de praat en vroeg hem wat hij deed. Hij deed nog kleine klusjes. Een stopcontact repareren of een gat boren. Hij vertelde over zijn boek. En ik als boekenlezer vroeg hem waarover het boek ging. Ik gaf aan dat ik in januari naar Auschwitz ga. Ik wilde het graag lezen. Hij haalde het boek en deelde het mij. Het boek ging over zijn ervaringen als 3 tot 8 jarige ten tijde van de oorlog in Vlaardingen. Met een traan in mijn oog, sloeg ik het boek na een ruk lezen dicht. De herkenbaarheid in de locaties, de kwajongens streken en de spanning die hij beschreef kon ik voelen.

Borstplaat twee varianten (koffiemokka en room), fotografie door Kevin.

Het boek beschreef de plekken, de plekken in Vlaardingen waar ik nog steeds kom. Het beschreef wat er toen wel – of niet – gegeten werd. Van het stelen, tot smokkelen en verzamelen tussen de soldaten en gevaren door, was het Zweeds Wittebrood, het brood van de bakker, borstplaat en vanille vla met bessesap wat bij mij bleef hangen. Ik ben gaan zoeken naar de recepten van deze producten en heb ze uitgeprobeerd en gemaakt. Dit keer Borstplaat.

Het boek ‘Gestolen Jeugd’ van Cornelis J. Dobbelstein. Hij schreef het op 65 jarige leeftijd. Hij benoemt het als geen hoogstaande literatuur, maar een waarheidsgetrouw verhaal van de realiteit van een jongen tijdens de oorlog. Een autobiografie van 60 pagina’s. Interesse in het boek? Koop hem bij de Bruna in Vlaardingen (de Loper) of bij Post Scriptum in Schiedam (Spaland). (Rectificatie: de eerdere link, is verwijderd aangezien deze partij frauduleus is).

Suikerbiet

Het is één van de meest verbouwde producten in Nederland. Net als tarwe en aardappelen is het een belangrijk product. Het zijn feitelijk basisproducten voor de productie van heel veel gerechten en componenten.

Foto van Pexels

In het boek van Cornelis werd genoemd dat hij van suikerbiet stroop maakte en dat borstplaat gemaakt door zijn oom een heel bijzonder plekje heeft voor hem. Dit zorgde ervoor dat ik zelf ging onderzoeken hoe dit product gemaakt werd.

In de tijd van de oorlog en de Hongerwinter waren suikerbiet, aardappelschillen en bloembollen het enige wat nog gegeten werd. Als het er al was.

Borstplaat bestaat voor bijna 90 procent uit suiker. Dus geniet met mate! Tegenwoordig is het een lekkernij dat o.a. gedeeld wordt met Sinterklaas. Vroeger was suiker een luxe product en was borstplaat een middel tegen het hoesten. Vandaar het woord Borst. Plaat komt vanuit het feit dat het mengsel werd gegoten op platen, om daarna uit te steken.

Borstplaat met koffiesmaak, fotografie door Kevin

Borstplaat

180 mililiter slagroom (ongezoet)

30 mililiter water

300 gram kristalsuiker

150 gram basterdsuiker

150 gran poedersuiker

Toevoegingen:

Eventueel een klein beetje citroensap.

Een vanillestokje maakt de smaak nog romiger.

Ik heb zelf een ingekookte espresso toegevoegd aan de helft van het mengsel.

Bereiding

Meng de room met alle suiker (eventueel vanille/citroensap) behalve de poedersuiker.

Meng goed door en breng aan de kook.

Met een temperatuurmeter kun je exact meten wanneer de 116 graden Celsius is bereikt. Niet in huis? Houd circa 7 minuten aan.

Haal van het vuur en voeg de poedersuiker toe en meng grondig. Dit brengt de temperatuur naar beneden en de structuur naar wens.

Bij het afkoelen komt er een moment dat je ziet dat het wat dikker (kouder) wordt. Gebruik diverse vormen op een plaat met bakpapier en vul deze vormen. Je kunt ook een hele plaat uitsmeren en de vormen later uitsteken.

Let op!!

Als het kookt dan zullen de bubbels/het schuim hoog komen, gebruik een hoge pan. 1/5 deel mengsel t.o.v. de pan. En dit mengsel is erg heet. De caramelisatie komt tot temperaturen 170+ graden.

Andere bronnen:

Recepten – Heel Holland Bakt, Borstplaat recept – 24Kitchen Borstplaat – Meesterlijk van Robèrt


Laatste nieuwe berichten


Nieuwste foodfoto

Patisserie van Almina, fotografie door Kevin Kap



Pavlova

Pavlova is een populaire dessert dat vaak wordt geserveerd op feestelijke gelegenheden en speciale evenementen. Het bestaat uit een luchtige meringuebasis die wordt belegd met slagroom en vers fruit. Pavlova kan worden geserveerd als een dessert voor diners, bruiloften, en andere vieringen.

Smaakprofiel

Pavlova heeft een delicate, zoete smaak met een knapperige buitenkant en een zachte, chewy binnenkant. De meringue is licht en luchtig, terwijl de slagroom romig en rijk is. Het vers fruit voegt een frisse, zure smaak toe, wat een mooie balans creëert met de zoetheid van de meringue.

Oorsprong

Pavlova is vernoemd naar de Russische ballerina Anna Pavlova, die in de jaren 1920 op tournee was in Australië en Nieuw-Zeeland. Er is enige discussie over de exacte oorsprong van het dessert, maar zowel Australië als Nieuw-Zeeland claimen het als hun eigen creatie.

Herkomst

De herkomst van pavlova ligt in de Europese baktradities, waarbij meringue een veelgebruikte techniek is. Het dessert is ontwikkeld als een lichte, elegante traktatie die de schoonheid van de ballerina moest weerspiegelen.

Alternatieven

Alternatieven voor pavlova zijn andere meringue-gebaseerde desserts zoals Eton mess of meringue-taarten. Deze desserts hebben vergelijkbare texturen en smaken, maar kunnen verschillende ingrediënten of bereidingswijzen gebruiken.

Dit overzicht biedt een uitgebreide blik op pavlova en zijn kenmerken.

Opgeklopt eiwitschuim, foto Kevin Kap

Zie het recept hieronder.

Ingredienten

4 grote eieren (gesplitst, eigeel niet nodig)

200 gram kristal suiker

5 ml wittewijnazijn

2 tl maïzena

Bereiding

Verwarm de oven voor op 150 graden Celsius.

Klop in een mixer het schuim op tot witte zachte pieken.

Klop door en voeg nu de suiker beetje bij beetje toe tot stevigere pieken.

Klop door het mengsel de azijn en maïzena op.

Verspreid het mengsel in een vorm naar keuze op een bakplaat bedekt met bakpapier. Hoe groter, hoe langer in de oven.

Verlaag de oventemperatuur naar 120 graden Celsius.

Laat 1 uur en 15 minuten in de oven garen.

Laat goed afkoelen en garneer met een coulis, slagroom en wat fruit.

© 2023-2025 Kevinaandekook.nl - Mail: info@kevinaandekook.nl.